Η συγγραφέας Άλκηστη Ψάλτη μας μιλάει για το βιβλίο της "Φώτης ο εφταπόδης" από τις Εκδόσεις Κομνηνός.

 Η Άλκηστη Ψάλτη γεννήθηκε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1986. Σπούδασε Δημοσιογραφία και Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού, ενώ έχει εργαστεί σε διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Παράλληλα, έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων με θεματικές όπως η ψυχική υγεία, οι μορφές εθισμού, η παρενόχληση, ο εκφοβισμός, οι διακρίσεις στον εργασιακό χώρο και οι ανθρώπινες σχέσεις.

 Είναι πιστοποιημένη στις πρώτες βοήθειες για πολίτες από τον Ερυθρό Σταυρό και διαθέτει σημαντική εμπειρία στον χώρο του εθελοντισμού, συμμετέχοντας ενεργά σε φιλανθρωπικές δράσεις και οργανώσεις. Είναι επίσης εθελόντρια αιμοδότρια. Έχει υλοποιήσει παιδικές παραστάσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων πρόληψης κατά των ναρκωτικών, ενώ έχει τιμηθεί με διάκριση στον διαγωνισμό ποίησης "ο Φίλων του Πειραιά".

 Έχει τραγουδήσει σε διάφορες μουσικές σκηνές, παίζει κιθάρα και συμμετέχει στην χορωδία του Δήμου Νέας Σμύρνης. Είναι μέλος της εταιρίας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά.

1) Καλησπέρα Αλκηστή μου, χαιρόμαστε πολύ για την δυνατότητα που μας δίνεται να συζητήσουμε με αφορμή το νέο σου βιβλίο. Θα ήθελες να μας πεις δύο λόγια για αυτό, σε ποιο θέμα αναφέρεται και σε ποιες ηλικίες απευθύνεται;

Το βιβλίο μιλάει για την διαφορετικότητα, την αποδοχή, την φιλία και την αγάπη, μέσα από έναν ήρωα που είναι το χταπόδι, το οποίο έχει μόνο επτά πόδια αντί για οκτώ. Απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες , γιατί το μήνυμα της διαφορετικότητας που είναι και το πιο ουσιαστικό, δεν έχει όριο!

2) Τί σε ώθησε να γράψεις για την αναπηρία και ποιο ήταν το πρώτο σου μέλημα όταν το έγραφες;

Δεν έγραψα συγκεκριμένα για την αναπηρία, έγραψα για την διαφορετικότητα μέσα από τα μάτια και την ψυχή ενός μικρού χταποδιού που έχει γεννηθεί με ένα πόδι λιγότερο. Το βασικό μου κίνητρο ήταν να τρυπώσει σε κάθε παιδική μοναδική, καρδούλα.

3) Στο βιβλίο σου βλέπουμε πως ο πρωταγωνιστής σου "Φώτης ο εφταπόδης"καθυστερεί να βγει στον έξω κόσμο λόγω αναπηρίας και να συναναστραφεί με τα υπόλοιπα πλάσματα του βυθού. Πόσο σημαντικό είναι, να υπάρξει εξισσορόπηση από την πλευρά των γονέων, μεταξύ υπερπροστατευτικότητας και υγιούς αυτονόμησης στις περιπτώσεις των παιδιών με αναπηρία; Με ποιες δεξιότητες πρέπει να οπλιστούν οι γονείς των παιδιών με αναπηρία και πώς πρέπει να θωρακίσουν αυτά τα παιδιά οι γονείς;

Όπως και ο Φώτης στο βιβλίο, κάθε παιδί χρειάζεται τον χρόνο και τον τρόπο του για να

«βγει στον βυθό» – και ο ρόλος των γονέων είναι να το συνοδεύσουν σε αυτό το ταξίδι, όχι

να το κρατήσουν πίσω. Σε όλα τα παιδιά που οι γονείς τείνουν να είναι υπερβολικά

υπερπροστατευτικοί, δεν αφήνουν χώρο στο παιδί να δοκιμάζει, να αποτυγχάνει και να

ξαναπροσπαθει. Χρειάζονται όλα με μέτρο και για να πετύχει αυτό, οι γονείς θα πρέπει

σίγουρα να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους και να αναγνωρίζουν τις δεξιότητες τους. Η

θωράκιση ενός παιδιού, δε σημαίνει απομόνωση από τον έξω κόσμο. Σημαίνει κατανοώ τη

διαφορετικότητα μου, την αποδέχομαι και βγαίνω στον κόσμο.

4) Πιστεύεις, πως άλλοι άνθρωποι - μικροί και μεγάλοι- σχολιάζουν κακόβουλα έναν άνθρωπο με αναπηρία, ή αποδίδεις την συγκεκριμένη αδιακρισία σε άγνοια, έλλειψη ενσυναίσθησης και σε περιορισμένους γνωστικούς και πληροφοριακούς ορίζοντες;

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που γενικά σχολιάζουν έχουν έλλειψη ενσυναίσθησης και

έλλειψη παιδείας. Αυτό είναι κάτι που μαθαίνεται από το σπίτι και εξελίσσεται στο

σχολείο και στις συναναστροφες που επιλέγουμε να κάνουμε. Η άγνοια είναι απλά

ένας τρόπος κάλυψης που συνηθίζουμε να έχουμε οι άνθρωποι λέγοντας: δεν ήξερα,

δεν κατάλαβα, δεν πρόσεξα, γιατί δυστυχώς αρκετοί από εμάς εθελοτυφλουμε στην

πραγματικότητα που έχουμε απέναντι μας.

5) Θεωρείς ότι η κοινωνία ενδιαφέρεται με ειλικρίνεια για τους ανθρώπους με αναπηρία ή όλο αυτό το κίνημα συμπερίληψης που παρατηρείται στις μέρες μας είναι κάτι το επιφανειακό;

Θεωρώ ότι αυτό εξαρτάται από τον κάθε άνθρωπο. Υπάρχουν αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται και αυτοί που δεν ενδιαφέρονται πραγματικά.

6) Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τον "Ηλία τον Αστερία"που είναι ένας από τους συντελεστές στην ιστορία σου και ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζει;

Ο Ηλίας ο αστερίας στο βιβλίο είναι ένας χαρακτήρας που στην πραγματικότητα

είναι εκείνη η σκοτεινή πλευρά του εαυτού μας που μας συμπαρασύρει να φύγουμε

μακριά από καταστάσεις που δεν είμαστε έτοιμοι να έρθουμε αντιμέτωποι και να τις

διαχειριστούμε.

7) Κατά την γνώμη σου, ποια είναι τα χαρακτηριστικά των αυθεντικών ανθρώπων και από ποια στοιχεία πρέπει να διέπεται μια φιλία, ώστε να είναι αληθινή;

Αυθεντικός άνθρωπος είναι ο αληθινός άνθρωπος. Αυτός που δεν έχει κάτι να

κρύψει. Η ειλικρίνεια και η αγάπη είναι από τα πιο σημαντικά στοιχεία σε μια φιλία.

Είναι αυτά που μπορούν να την κρατήσουν ζωντανή για πάντα.

8) Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι άλλο και αν είχες να δώσεις μια συμβουλή σε εκπαιδευτικούς και γονείς, ποια θα ήταν αυτή αναφορικά με την αναπηρία;

Δεν έχω να δώσω καμία συμβουλή. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πάντα βρίσκουν τον

δικό τους μοναδικό τρόπο να χειρίζονται τις καταστάσεις. Και οι δύο κάνουν

τεράστιο λειτούργημα από τη δική τους θέση.

Σε ευχαριστούμε πολύ! Καλοτάξιδο το βιβλίο σου και εύχομαι το μήνυμά του,

να διαδοθεί σε όσες περισσότερες εκπαιδευτικές κοινότητες γίνεται!